تفاوت بین «فیلمنامه‌نویس» و «نویسنده اسکریپت» در چیست؟

آیا شما فیلمنامه‌نویس هستید یا نویسنده اسکریپت؟ آیا این دو اصطلاح به جای هم به کار می‌روند؟

اگرچه به نظر می‌رسد که فیلمنامه‌نویس «Sreenwriter» و نویسنده اسکریپت «Scriptwriter» دو کلمه برای یک مفهوم هستند، اما در واقعیت با هم تفاوت دارند. هرچند بعید است که کسی بابت این موضوع به شما ایراد بگیرد، اما آگاهی از تفاوت‌های ظاهری میان این اصطلاحات و بهره‌گیری از آن به نفع خود، می‌تواند به شما کمک کند تا دامنه داستان‌هایی را که روایت می‌کنید گسترش دهید و نگاهتان را نسبت به خودتان به عنوان یک نویسنده، تغییر دهید.

حالا، بیایید نگاهی به مقایسه «فیلمنامه‌نویس» و «نویسنده اسکریپت» بیندازیم.

فیلمنامه‌نویس کیست؟

فیلمنامه‌نویس داستان‌سرایی است که برای صفحه نمایش، یعنی فیلم، تلویزیون و محتوای استریمینگ می‌نویسد . وظیفه اصلی او این است که داستان اقتباسی یا اصلی را بردارند و آن را به فیلمنامه‌ای تبدیل کنند که شامل دیالوگ، کنش و نشانه‌های بصری است. این فیلمنامه است که کارگردانان، بازیگران و مدیران تولید بر اساس آن، آنچه را روی کاغذ آمده به چیزی روی پرده نمایش تبدیل می‌کنند. فیلمنامه‌نویس بودن مستلزم آن است که آماده‌ی همکاری کردن باشید و بسیاری از اوقات بپذیرید که دیدگاهتان به شیوه‌هایی تفسیر می‌شود که شاید هرگز قصدشان را نداشته‌اید.

یک فیلمنامه‌نویس همچنین باید با امکانات کمتر، کار بیشتری انجام دهد. از آنجا که فیلم و تلویزیون رسانه‌هایی بصری هستند، فیلمنامه‌نویسان باید صحنه‌هایی بنویسند که به جای توضیح دادن، قابل نمایش باشند. به این معنی که کار آن‌ها فراتر از دیالوگ‌نویسی است. برای قابل ساخت کردن فیلمنامه، آن‌ها در حالی که محدودیت‌های زمانی را نیز در نظر می‌گیرند باید فضایی برای شکل‌دهی به ساختار روایی، قوس شخصیت‌ها و لحن داستان پیدا کنند. به عنوان یک فیلمنامه‌نویس مجبورید تعداد صفحات را محدود کنید مگر اینکه نام خانوادگی شما سورکین، تارانتینو یا نولان باشد. زمان حتی عامل مهم‌تری برای تلویزیون است، جایی که نویسندگان باید داستان‌هایی برای برنامه‌های سی دقیقه‌ای یا یک ساعته که اغلب زمان‌بندی‌های بسیار دقیق برای پخش پیام‌های بازرگانی دارند خلق کنند.

همان‌طور که در بالا اشاره شد، فیلمنامه‌نویسی همچنین بیشتر یک فضای مشارکتی (گاهی اوقات اجباری) است. فضایی که در آن تهیه‌کنندگان، کارگردانان، مدیران اجرایی و بازیگران نقش فعالی در ارائه نظرات و تغییر فیلمنامه ایفا می‌کنند. و خب گاهی به فیلمنامه‌نویسان فرصت داده می‌شود تا بر اساس بازخوردها، کار خود را بازبینی کنند و گاهی هم نه.

نویسنده اسکریپت چیست؟

نمایشنامه‌ها Stage plays
پادکست‌ها
بازی‌های ویدیویی
پیام‌های بازرگانی
ویدیوهای شرکتی
مواد آموزشی
همان‌طور که می‌بینید، اگر یک پروژه نیاز به دیالوگ‌های گفتاری، صحنه‌های ساختاریافته یا مسیر روایی داشته باشد، یک نویسنده اسکریپت ممکن است در آن نقش داشته باشد. این همچنین به این معنی است که انتظارات و قالب‌ها می‌توانند بسیار متنوع باشند.

نویسنده اسکریپتی که روی یک پادکست کار می‌کند، ممکن است تمرکز زیادی روی دیالوگ و نشانه‌های صوتی داشته باشد، در حالی که نویسنده اسکریپتی که برای بازی‌های ویدیویی می‌نویسد، ممکن است شامل خطوط داستانی چندشاخه، انتخاب‌های بازیکن و عناصر تعاملی باشد.

به طور خلاصه، نویسنده اسکریپت نویسنده‌ای چندمهارتی است که داستان‌سرایی و دیالوگ را با قالب‌های زیادی تطبیق می‌دهد و این باعث می‌شود نقش او گسترده‌تر و انعطاف‌پذیرتر از فیلمنامه‌نویسی به تنهایی باشد. اگرچه یک فیلمنامه‌نویس می‌تواند خود را یک «نویسنده اسکریپت» بداند، اما همه نویسندگان اسکریپت، فیلمنامه‌نویس نیستند: شما به شکسپیر نمی‌گویید فیلمنامه‌نویس، اما می‌توانید او را نویسنده اسکریپت بنامید.

فیلمنامه‌نویس و نویسنده اسکریپت: مهارت‌های یکسان

هم فیلمنامه‌نویسان و هم نویسندگان اسکریپت، برای کار خود به توانایی‌شان در داستان‌گویی، نوشتن دیالوگ و تنظیم ضرباهنگ و ساختار متکی هستند. اگرچه فیلمنامه‌نویسان باید همواره به صورت بصری فکر کنند، اما نویسندگان اسکریپت می‌توانند تمرکز گسترده‌تری داشته باشند، زیرا نوشتن اسکریپت ممکن است فراتر از صرفِ صفحه نمایش باشد.

داستان‌گویی همان چیزی است که این دو نقش را به هم پیوند می‌دهد. چه یک تبلیغ ۳۰ ثانیه‌ای باشد، چه یک پادکست ۱ ساعته یا یک فیلم ۳ ساعته، این ایده‌ی «ایجاد همدلی» است که کمک می‌کند تا این داستان‌ها جان بگیرند.

هر رسانه‌ای هدفی را دنبال می‌کند. برای مثال، یک پیام بازرگانی طوری طراحی شده که بیننده‌اش را ترغیب به خرید یک محصول یا یک ایده کند. یک پادکست ممکن است داستانی جذاب درباره تاریخ روایت کند، یا اسکریپت آن ممکن است حول محور ساختاری برای یک مصاحبه متمرکز باشد. و یک فیلم، داستانی بصری را تعریف می‌کند.
صرف نظر از اینکه اسکریپت باشد یا فیلمنامه؛ نمایشنامه، پادکست یا برنامه‌های تلویزیونی پربیننده، همه‌ی این‌ها حول محور داستان و ایجاد همدلی می‌چرخند.

مسیر شغلی و فرصت‌های پیش روی نویسنده

یکی از تفاوت‌های کلیدی بین فیلمنامه و اسکریپت، نحوه جایگیری هر کدام از این نقش‌ها در بازار کار است. فیلمنامه‌نویسی به‌طور بدنامی پررقابت است، با فرصت‌های شغلی پول‌ساز کمتر و مسیری طولانی‌تر برای رسیدن به ثبات شغلی، اگر اصلاً به آن برسد!

نویسندگی اسکریپت کارهای فوری‌تر و متنوع‌تری را پیشنهاد می‌دهد، به‌ویژه در خارج از حوزه سرگرمی سنتی. بسیاری از نویسندگان از طریق ساخت تبلیغات بازرگانی، محتوای برندشده، رسانه‌های آموزشی یا تولید محتوا، مسیر شغلی باثباتی برای خود می‌سازند.

بسیاری از فیلمنامه‌نویسان حرفه خود را در سایر رسانه‌های نوشتاری آغاز کرده‌اند:

آلین بروش مک‌کنا، فیلمنامه‌نویس فیلم «شیطان پرادا می‌پوشد»، مقاله‌های مجله می‌نوشت و ایده‌هایش را ارائه می‌داد.
دیابلو کودی، فیلمنامه‌نویس فیلم «جونو»، پیش از آنکه به نویسنده‌ای جوایز‌بر تبدیل شود، وبلاگ‌نویسی می‌کرد.
دیوید ممت و آرون سورکین هر دو پیش از آنکه فیلمنامه‌نویس شوند، با نوشتن نمایشنامه، نویسنده اسکریپت بودند.

اسکریپت‌نویسی و فیلمنامه‌نویسی

اکثر نویسندگان اصطلاحات «نویسنده اسکریپت» و «فیلمنامه‌نویس» را به جای هم به کار می‌برند که اگر شما فیلمنامه‌نویس باشید، این اشکالی ندارد؛ زیرا فیلمنامه‌نویسی نوعی از نویسندگی اسکریپت است.

با این حال، دانستن نحوه نوشتن اسکریپت اهمیت دارد. نوشتن یک فیلمنامه بسیار متفاوت است از نحوه‌ای که یک نویسنده اسکریپت ممکن است یک ویدیوی ۳ دقیقه‌ای را که به عنوان ماده بازاریابی برای یک شرکت دارویی در نظر گرفته شده، خلق کند. و نوشتن یک نمایشنامه شامل دستورالعمل‌های صحنه کمتر و دیالوگ بیشتری است نسبت به زمانی که شما در حال نوشتن یک فیلم هستید.

آگاهی از تمایز میان فیلمنامه‌نویس و نویسنده اسکریپت به شما امکان می‌دهد تا خود را به صورت استراتژیک معرفی کنید؛ بسته به اینکه با چه کسی صحبت می‌کنید و چه نوع کاری می‌خواهید انجام دهید. در نهایت، مهم‌ترین عنوان، به سادگی «نویسنده» است.

نویسنده Steven Hartman
ترجمه به فارسی توسط آرمان بایون‌سا
۳۰ بهمن‌ماه ۱۴۰۴
منبع: Final Draft